11 Mayıs 2016 Çarşamba

Neden Ahmed'i sevmedin Leyli?


Ahmed Arif'in neden aşkına karşılık bulamadığı hep içime dert olmuştur. Dünyanın en içten, en samimi ve yalın mektupları ve şiirleri, okuyanların Ahmed Arif'le bir gönül bağı kurmasına neden olurken, Leyla Erbil ise bu samimiyete hep mesafeli kalmıştır. 

“Ben insanların tümünün yaralı ve hasta olduğuna inanıyorum. Sanatımın kaynağı da bu her insanda gördüğüm zavallılıkla, derinlikle ilgilidir.” diyor Leyla Erbil.

Gördüğü bu zavallı derinlikler ve sahiplerini uzaktan seyretmesi, edebi anlamda zenginleştirir Leyla Erbil'i. O zenginleştikçe Ahmed Arif derinleşir ve biz zenginleşiriz. Hazinemizi birbirinden güzel şiirlerle doldururuz.

Maviye
Maviye çalar gözlerin

Yangın mavisine
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim
Ellere nesi?
Hadi gel, 
Ay karanlık... 

İtten aç,

Yılandan çıplak,
Vurgun ve bela,
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille
Sevmelerim,
Sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar
Fermanım yazar
N'olur gel,
Ay karanlık... 

Dört yanım puşt zulası,

Dost yüzlü,
Dost gülücüklü
Cıgaramdan yanar,
Alnım öperler,
Suskun, hayın, çıyansı,
Dört yanım puşt zulası,
Dönerim dönerim çıkmaz.
En leylim gecede ölesim tutmuş,
Etme gel,
Ay karanlık...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder